Cahit Kaya “Dünya Sineğe Baktı”da on üç öyküye yer veriyor.
İki bölümden oluşan kitabın ilk bölümündeki öyküler köyler, evler ve nispeten dar benzer alanlarda geçen olaylarla sınırlıyken ikinci bölümde şehir, ülke ve dünya olayların sahnesi oluyor ya da olayın kapsamı onları içine alıyor. Kendi içlerinde kısa bölümlere ayrılan, fragmanlar halinde ilerleyen eksiltili öyküler, içerdikleri zengin imgeler ve görsel unsurlarla okura âdeta yan yana yerleştirilen fotoğraflar sunuyor. Kitabın odağında yer alan “metamorfoz” ilk bölümde bireysel düzeyde kalırken ikinci bölümde toplumsal düzeyde yaşanıyor. Öyküler arasındaki bu izleksel bağın dışında karakterler ve olaylar arasında da birtakım bağlantılar bulunuyor. Kaya’nın karakterlerini etkileyen, onları “başkası” ya da “başka şey” yapan olaylar bireysel olandan toplumsal olana, yerel olandan evrensel olana uzanıyor. Cahit Kaya öykülerinde insanın canavar karşısında kapıldığı dehşete değil, cadı veya zombiye dönüşerek canavarlaşanların insan karşısında kapıldığı dehşete odaklanıyor. Özgün biçimi sayesinde içi dışından geniş olan “Dünya Sineğe Baktı” çağdaş yazında hem geçmişe hem geleceğe açılan bir kapıyı aralıyor.

Dünya Sineğe Baktı

Marjinal Şiir Teorileri