Kitap, din sosyolojisine özellikle din ve zihniyet ilişkisi üzerinde Max Weberin çığır açan görüşlerine toplu ve kritik bir bakışla yola çıkıyor. Kendi kültür çevremizde konunun sınırlarını çizerken, ağırlığın üst perdece şeri kurallardan sade ve samimi kıssaları ile tasavvufa kaydırıldığı gözden kaçmayacaktır. Kitap özü ve mana derinliğini zamanla yitirmiş bir kültürün sığı ve kuru manzarası ile son buluyor.