Ne zaman canım yansa içinde sen olan hayali alırım koynuma. Uyurum bir köşede onunla huzurla.
Ne zaman kimliksiz dışarıya çıksam, giyerim sen kıyafetlerimi bir başka taşırım üzerimde seni.
Ne zaman yüzüm gülse, gözyaşım hemen ardından koşuverir.
Özlemin çöker içime, yokluk hissi duyarım bedenimde.
İçim burulur yüreğim kahrolur, sağnak sağnak iner gözyaşım yanaklarımdan gamzelerime.
Ne zaman sen desem...
Sen desem...
Sen.