Artık babamın kişisel bakımını tamamen üzerime almıştım. Bu, kimseye güvenemediğim için değil; başımı yastığa huzurla koyabilmek içindi.
Her şeyi unutmuştu. Ama bezini değiştirmek için pijamasına uzandığımda, birden panikliyor; içine işlemiş o derin utanma duygusuyla karşı koymaya çalışıyordu. Ben ise her seferinde ona yumuşak, sevgi dolu sözler fısıldıyor, onu sakinleştirmeye çalışıyordum.
Zamanla hareketleri yavaşladı. Direnişi azaldı. İtirazı artık sadece kelimelerde kalıyordu. ...