Buralarda yenisin. Uzunca bir süre adın bile anılmadı. Kapılar ardında bekleyenin yoktu. Yolunu gözleyenin, yüzünü özleyenin de... Adını anan yoktu. Düğünler sensiz yapıldı. Mutluluklar sen olmadan tamamlandı. Huzurlu sofralar seni beklemeden kuruldu. On binlerce yılın gerçeği bu iken, şimdi nasıl da vazgeçilmez görüyorsun kendini?
Anlaşılan henüz çok yenisin buralarda. Bu kitabı elinde tutuşun, şu satırları okuyuşun, kelimelerde anlam buluşun çok yeni/acemi. Sana özgü bu ayrıcalık... Çabuk ...