Karanlık, dipsiz, kör bir kuyuya düştük seninle.
Ayaklarımızda prangalar, bileklerimizde kelepçe,
Her geçen gün daha da harlanan bir ateşte,
Küllerimiz bile kalmayana dek,
Yanacağız sevgilim.
Zamansız her ölüm, ardında yaralı bir yaşam bırakırdı. Biliyordum. O geceden sonra hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağını, geçmişin geçmişte kalmayacağını ve bütün zehrini üzerimize akıtmak için bizimle korkusuzca savaşacağını... Onulmaz yaralar alaca ...