O, tertemiz görünümlü ve latifti; yüzü aydınlıktı. Güzel ve ahenkli bir görünüme sahipti. Gözlerinin siyahı ve beyazı belirgin idi. Tok sesli idi. Sustuğunda vakur duruyordu. Konuştuğunda ise dikilirdi, böylece bir asalet ortaya çıkardı. Tane tane konuşurdu. Uzaktan bakıldığında insanların en güzeli ve en sevimlisi idi; yakından bakıldığında da tatlı ve hoş bir görünümü vardı.
Eser, Hz. Peygamberin (s.a.s.) Hilye-i Şerif’inden başlayarak, hayatı boyunca sergilediği insani duruşunu, so ...