Memleketin Sahipleri’ni iki gece arka arkaya ve bir solukta okudum. Kitabın adı, bana önce Atatürk’ün köylü için söylediği büyük sözü anımsattı. Fakat okuyunca, “Memleketin Sahipleri”nin de “sahipleri” bulunduğunu, Makal’ın bunlardan söz açtığını gördüm. Sonra sayfalar boyunca, Türk köylüsünü saran bu karabasanı izledim.
Duvarda Atatürk tren penceresinden ufuklara bakıyor. Belli ki o da Mahmut Makallar’ıyla övünüyor; içi rahattır. ‘Büyü” bölümünü okurken radyodan Çaykovski’nin hüzünlü müziğ ...