Güneş Yeryüzü'nün annesidir: Işığı ile emzirir, besler Yeryüzünü. Kendi gecesine kapanma zamanı geldiğinde rüzgarın uğultusu, dalgaların gürültüsüyle uyutur onu. Demek ki Yeryüzü ışığın içindeki ısıdır görünüşe taşınanlarından daha fazla şeyi içerdiği için ışığın içindeki ısı, sonsuz ruh-sonsuz candır.Sonsuz ruh-sonsuz can kendi zahirine kapandığında Yeryüzü, hisseden doğanın annesi olarak beliriverir. Işığın içindeki ısı cemre sonunda Yeryüzü'ne düşer hava, su ve toprak gebe kalıp ateş alır. ...