Aşk görünmez bir düşmanmış boşa savaştığım.
Bir Yıldız'a tutuldu Cihan...
Gölgesinde demlendi, ışığında huzura kavuştu.
Gün geldi öfkesiyle kavruldu, gün geldi yokluğuyla yüreği buz tuttu.
Amansız bir karanlığın yörüngesinde kâh ona tutundu, kâh boşluğunda savruldu.
Karanlık bir gece hançer gibi delip geçti Cihan'ın mevsimlerini.
Umut, Yıldız'ını da alıp aşılmaz uzaklarda kayboldu.
Ve acı, zamana yenildi.
Zam ...