Gözyaşlarım hırsa getirdi beni. Dolabı açtım. Bir gömleğini seçtim.
Önce hasretle kokladım, ardından düğmelerini kopardım tek tek
Sonra aldım elime iğne ipliği, koparttığım düğmelerini yeniden diktim.
İğneyi gömleğine her geçirişimde yanlış insan, her çıkarışımda doğru insan, deyip ağlıyordum.
Kimbilir belki birazdan, belki daha sonra kapımı çalardın. Evimize dönerdin
Bir ayağı kırık atına
Hem gidecek neresi vardı ki?
Yanlış sevgilinden, yanlış hayatlardan, ya ...